Cart is empty 
ژان توله که بود؟
ژان توله در 19 اکتبر ما را ترک کرد…
دربارهی کتابهای ژان توله حرفهای زیادی وجود دارد که میتوان گفت. آنقدر که شاید هرگز نتوانیم به اندازه کافی روی نویسنده تمرکز کنیم. اما آقای توله که بود؟
ژان توله قد بلند، صمیمی، کمی لاغر، با نگاهی لطیف و خندهای عمیق، به وضوح هیچ ربطی به تاریکی کتابهایش ندارد. در دهه 1980، کمیک استریپهای ژان توله به چندین زبان ترجمه شد و حضورهای تلویزیونی او در دهه 1990، در کنار برنارد رپ و آنتوان دو کونز، اقبال عمومی قابل توجهی را برای او به همراه داشت.
ادبیات نقطهی آزادی برای ژان توله
اما این ادبیات است که آزادی به او میدهد و از سال 1991 ژان توله توجهی کامل به ادبیات میکند. الیزابت ژیل، با دیدن او در تلویزیون، یک نویسنده را در او تشخیص میدهد. به او پیشنهاد قرارداد میدهد. او که هرگز رمان نمیخواند قبول می کند.
ورود به طبقهی نفرینشدگان: نویسندگان
بنابراین، او وارد چیزی میشود که بیش از همه دوست دارد، یعنی طبقهی نفرین شدهی نویسندگان. توله پرتره سه فرد موردعلاقهاش را با کلمات میکشد: 1. رمبو 2. ورلن 3. ویلون.
در بقیه مواقع، او قهرمانانی را با شگفتانگیزترین سرنوشتها انتخاب میکند، همیشه صادق است، زیرا ژان توله وفادار به رویکردی است که در گزارشهای کمیک خود در دهه 80 داشت، به افرادی علاقهمند است که واقعاً وجود داشتهاند: کاترین، زن کتک خورده. مونتسپن، فاخته باشکوه، یا آلن دو مونی، که نجیب زاده جوان را در میدان دهکدهای در پریگورد در 16 اوت 1870 سوزاند و خورد.
اقتباسهای سینمایی از آثار ژان توله
کتابهای او تصاویری از سینما، تئاتر، موزیکال یا کمیک استریپ را به خود جذب میکنند. اقتباسهای متعددی از داستانهای او وجود دارد، مانند «مغازه خودکشی» به کارگردانی پاتریس لکونت. ژان توله برای کتاب خود – “گل سمی” – موفق شد داستانی را که دوست دارد از زیر خاک بیرون بکشد: داستانی واقعی. داستانی که تخیل یک آشپز قاتل در قرن نوزدهم برتانی را به چالش میکشد.
این کتاب باعث ایجاد یک اقتباس سینمایی با بازی دبورا فرانسوا در نقش اصلی شد.
روزگار کودکی ژان توله
خانواده ژان توله (پدری نجار و مادری پیشخدمت)، در کودکی ژان نرماندی را ترک کردند و در منطقه پاریس اقامت گزیدند، جایی که ژان توله ذوق نقاشیاش را توسعه داد.
ژان توله، دانشآموزی نبود که درس بخواند. در پایان سال سوم تصمیم گرفت مکانیک خودرو شود. معلم طراحی او، پیر پیلو، استعداد او را کشف کرد. شبها کلاس رایگان برای ژان گذاشت تا او برای قبولی در آزمون ورودی مدارس هنر آماده شود.
این گونه شد که ژان توله در پاریس در مدرسه هنر در خیابان مادام، نقاشی خواند و در آنجا پذیرفته شد و حدود ده سال کاریکاتوریست و فیلمنامهنویس کتابهای مصور شد.