کودکی لیووِرس

در داستان حاضر عمدتاً با تصویرسازی و توصیفات شاعرانه‌ی یک شاعر روبه‌رو هستیم، با رمانی شاعرانه. توصیف پاسترناک از طبیعت و مناظر اطراف، به‌صورت غنایی و بسیار شبیه به شعر خوانده می‌شود. یک شعر ابریشمی بلند که می‌توان آن را تمام شب به دور خود پیچید و آرام‌آرام در فضایی که ترسیم می‌کند، پیش رفت و لذت برد.

بخشی از متن:

بعدها ژِنیا تنها این در خاطرش ماند که خانم فرانسوی شبیه به مگس بود و کسی او را دوست نمی‌داشت. نامش را به کل فراموش کرده بود، نمی‌توانست حتی حدس بزند که نام او تقریباً از چه هجاها و صداهایی تشکیل شده است. او تنها همین را به خاطر داشت که بانوی فرانسوی اول حسابی سر او فریاد کشید، و بعد هم قیچی را برداشت و آنجایی از پوست خرس را که خونی شده بود، قیچی کرد.