منتظرم بمان

درباره‌ی کتاب منتظرم بمان

منتظرم بمان مطالعه‌ای درباره‌ی «هویت» است: اینکه انسان روایت‌هایی از خود می‌سازد، تا بتواند رنج را تحمل‌پذیر کند. شخصیت اصلی، با بازگشت مداوم به خاطرات و گفت‌وگو با گذشته، در واقع در حال تلاش برای نگه داشتن تصویری از خود است؛ تصویری که اگر فروبپاشد، او نیز دچار فروپاشی می‌شود.

از متن کتاب

وقتی هیچ جرمی پیدا نمی‌کنند، کتاب خواندن را همچون جرم بر سر ما می‌کوبند. جهالت را ستایش می‌کنند. جهل سازمان‌یافته در این مملکت بسیار قدرتمند است. اگر بگویی قبول نمی‌کنند اما همگی به شکل طبیعی دشمن فرهنگ و هنر هستند.