روح لیانو استکادو

درباره‌ی کتاب روح لیانو استکادو

این اثر را می‌توان پیش درآمدی بر ادبیات بحران هویت دانست. کاری مای ناخواسته از انسانی سخن می‌گوید که گذشته‌اش را از یاد برده تا بتواند زنده بماند، اما بدون آن گذشته نیز نمی‌تواند معنا بیابد. این پارادوکس، که در قالب ماجرایی وسترن پنهان شده، جوهره‌ی نراژدی مدرن است: انسانِ مدرن همیشه در جست‌وجوی رستگاری از طریق تکرار همان خطاهایی است که او را تباه کرده‌اند.

از متن کتاب

حدود سه برابر قامت یک انسان بالاتر از خط افق، سوارکاری در آسمان می‌تاخت. دیوار سیاه در جایی که آن شکل ظاهر شده بود، لکه‌ای روشن و دایره‌ای داشت که با همان سرعت سوارکار حرکت می‌کرد، ‌طوری که سوارکار به‌صورت سایه‌ای متحرک و درون قابی روشن دیده می‌شد. هیبت او و اسبش به طرز غیرعادی بزرگ بود. تمام اندام‌هایش به‌وضوح دیده می‌شد. با دست راست افسار را گرفته بود و با دست چپ کلاه خود را از لبه نگه داشته بود. تفنگی که بر پشتش آویزان بود، بالا و پایین می‌رفت. یال و دم اسب در باد مانند طوفان به عقب می‌رفت و در هوا می‌رقصید. این موجود شبح‌وار چنان تند می‌تاخت که گویی از دوزخ فرار کرده است.