آتشِ خان

درباره‌ی کتاب

بسیاری از خوانندگان، بخش مهمی از میراث ادبی بولگاکف را کمتر دیده‌اند: فیلتون‌ها، طرح‌ها، طنزهای مطبوعاتی و داستان‌های کوتاهی که در دهه‌ی ۱۹۲۰ و اوایل دهه‌ی ۱۹۳۰ خلق کرد؛ آثاری که نه‌تنها دروازه‌ی ورود به جهان ذهنی او هستند، بلکه پابه‌پای رمان‌ها، هویت پیچیده‌ی او را در جایگاه نویسنده‌ای میان خنده و هراس، طنز و تراژدی، و واقعیت و کابوس می‌سازند. در این آثار کوتاه همان آمیزه‌ی منحصربه‌فردی را می‌بینیم که بعدها در کارهای بلند به شکل پخته‌تری ظاهر شد: تلفیق خنده‌ی عصبی با کابوس، طنز تیز با فانتزی، و رئالیسم روزمره با سوررئالیسمی که از دل اضطراب‌های زمانه سر برمی‌آورد.

بخشی از متن کتاب

لُخت‌وپَتی‌خان جمعیت را کنار زد و ایستاد پهلوی سردیس و با ناخن زد به سربند برنزی و گفت: «رفقا، بفرمایید، این هم یک شخصیت خارق‌العاده! لکاته‌ی شهیر نیمه‌ی اول قرن نوزدهم…»