من افسانه‌ام

درباره‌ی کتاب من افسانه‌ام

من افسانه‌ام اثر ریجارد ماتسن نه صرفاً داستانی از انزوای فردی در میان ویرانی جمعی، بلکه پژواکی است از کابوس‌های همیشگی انسان. رمانی است که به مرزهای خیال‌پردازی علمی و وحشت نزدیک می‌شود، اما در لایه‌های پنهان‌ترش چیزی بسیار بنیادی‌تر را به ما نشان می‌دهد: تصویر خودمان را، وقتی همه‌ی آینه‌ها درهم شکسته‌اند.

نویسنده‌ی برجسته‌ی ژانرهای علمی- تخیلی و وحشت روان‌شناختی، در رمان تحسین‌شده‌ی خود، من افسانه‌ام، نه تنها روایتی پساآخرالزمانی ارائه می‌دهد، بلکه با عمیقی به روان انسانی، مفهوم انسان بودن، انزوا و ترس از «دیگری» را واکاوی می‌کند.

بخشی از متن کتاب

در آن روزهای ابری، رابرت نویل هیج وقت مطمئن نبود غروب کی می‌آید و گاه قبل از اینکه بتواند بازگردد، آن‌ها در خیابان‌ها بودند.

اگر بیشتر اهل تجزیه و تحلیل بود، شاید می‌توانست زمان تقریبی آمدنشان را محاسبه کند؛ اما هنوز همان عادت همیشگی تشخیص شب از روی آسمان را داشت و این شیوه در روزهای ابری کارآمد نبود. به همین دلیل، در چنین روزهایی ترجیح می‌داد نزدیک خانه بماند.