حال و هوای تپه‌زار

درباره‌ی کتاب حال و هوای تپه‌زار

این کتاب در حوزه ناداستان قرار می‌گیرد که شامل نامه‌های خوان رولفو به کلارا است. اگر قرار باشد این نامه‌ها را با آثار دیگر رولفو مقایسه کنیم؛ شاید بشود گفت این کتاب، درونی‌ترین صدای نویسنده را در خود دارد. نه در مقام نویسنده‌ای که می‌خواهد جهان را بسازد، بلکه در نقش انسانی که در جهانی درهم‌شکسته، به دنبال معنا می‌گردد. اینجا خبری از روستاهای متروک، ارواح سرگردان، و خشکی بی‌پایان نیست. اینجا تنها یک چیز هست: هوا. همان هوایی که از میان تپه‌ها می‌گذرد، و با خود خاطره، اشتیاق و اندوه را حمل می‌کند.

بخشی از متن کتاب

امروز که از پیشت آمدم، معلق مانده توی سایه‌ات، توانستم به تنهایی‌ام نگاه کنم؛ تنهاترین بود.